Home
Contactformulier
Inschrijfformulier
Mededelingen
Agenda
B O V artikelen
Ritten in 2018
Ritten in 2017
Ritten in 2016
Ritten in 2015
Ritten in 2014
Ritten in 2013
Ritten in 2012
Ritten in 2011
Op bezoek in 2016
Op bezoek in 2012
Op bezoek in 2011
Op bezoek in 2010
Leden foto album.
Gastenboek
Onze Links

 

 

 

 

 

Kijk ook op Facebook voor meer foto's ;;        www.facebook.com/bovoldtimer

 

 

 

 

B.O.V. Feestavond 

Zaterdag 29 oktober 2016 

Voor de tweede keer op rij werd in ons clubhuis bij Dymph en Carlo een gezellig samenzijn georganiseerd met (live) muziek, een hapje en, voor de liefhebbers, een dansje.

Op stijlvolle wijze werden we verwelkomd. Een markies en markiezin wachtten ons op bij het hek en nadat wij een sierlijke buiging voor hen hadden gemaakt, werd het smeedijzeren hek geopend.

De zaal vulde zich gestaag en om 21.00u zette DJ Rick het eerste plaatje op en nodigde de markies en markiezin uit om de dans te openen. Om de voetjes van de vloer te krijgen werd er gewisseld, en al snel liep de dansvloer aardig vol. Iedereen zat gezellig met elkaar te kletsen en genoot van een wijntje of biertje. Dymph kwam langs met schalen met lekkers, waardoor we nog meer dorst en danslust kregen ( ).

Voor vanavond was John Chimney uitgenodigd om ons te entertainen en het moet gezegd, hij zorgde voor een uitstekende sfeer in de zaal door de liedjes, die hij bracht en de manier, waarop hij ons allemaal meekreeg om uit volle borst mee te zingen en te schunckelen.

Bijzonder was zijn nummer van Jim Reeves, He’ll have to go, wat mij terug deed denken aan mijn vader, die een LP van Jim Reeves had. Ik weet, dat er ook andere vertolkers van dat nummer zijn, maar de versie van  John leek het meest op die van  Jim Reeves. Mooi, zo’n nostalgische song.

Verder werden we aangenaam verrast door het duet met Lian Leijs, een gouwe ouwe van de Tumbleweeds, Somewhere between.

Al met al was het weer heel goed verzorgd. 

De belangstelling van onze eigen leden had beter gekund, en dat is toch jammer, want een dergelijk leuk initiatief zou breder gedragen moeten worden. 

Peter, Lian en Ellen wederom bedankt en wat ons betreft mag het volgend jaar weer.

 

Anky Brouwers 

 

 

 

 

 

 

   

.

 

.

 

   

.

 

.

 

   

.

 

.

 

   

.

 

.

 

 

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

 

 Sluitingsrit seizoen 2016

 

 

 

 

   

.

 

.

 

   

.

 

.

 

   

.

 

.

 

 

 

 

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 

 

 

Rally rit 18 september 2016

 

Een grote opkomst van zo n 32 auto s in het strooienhuis met allemaal goede zin. De zon scheen en het beloofde een mooie dag te worden. Na een lekker bakje koffie nam de voorzitter het woord en werdt er meteen verteld dat het gebruik van het mobieltje niet toegestaan was we moesten namelijk wat vragen beantwoorden die toch best pittig waren en bij sommige hoorde je het toch wel kraken zo op de zondagochtend. Na alle papieren ingevuld te hebben mochten we de eerste proef gaan doen. Kijken hoe breed dat je dacht dat je auto was  tussen twee pionnen door en dan zo weinig mogelijk cm. ertussen. Toen met z n allen op weg om de mooie route te rijden bolletje pijltje en wat foto s om te puzzelen dat lukte aardig, maar toen de fietsers roet in het eten gooiden werdt het toch knap lastig om bij de pick nick te arriveren. Maar geen berg is te hoog voor onze b.o.v.ers en konden we met z n allen lekker in de natuur en van onze meegebrachte lunch genieten. Een mooie plek waar we ook nog een proef mochten doen. Raden wat er in de doos zat wat uiteenlopende antwoorden opleverde met z n allen gingen we weer op weg naar het strooienhuis waar de laatste proef nog gedaan moest worden met het rechterwiel over een plank heen rijden, ja zo leer je na een dagje de maten van je auto wel kennen na nog wat na te genieten op het terras kwamen Pino en Rene met de uitslag van deze hele leuke gezellige rit.

 

Dank jullie wel voor alle moeite en tijd mannen, chapeau !!!

1 Rene Hack

2 Peter Leijs

3 Kees Bol

Deze drie mannen kregen alledrie nog een lekkere fles wijn als prijs. 

 

Groetjes,

Lianne Leijs

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

   

.

 

.

 

   

.

 

.

 

   

.

 

.

 

   

.

 

.

 

 

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx  

 

 

Oldtimerrit 21 aug.  2016

 

Zondag 21 augustus oldtimerrit uitgezet door Alex van Druten 106 km lang

Er waren 37 auto’s aanwezig. Rond half 12 gingen we rijden. Het regende maar de temperatuur was goed. We reden richting Etten Leur,                                                                                                             Breda langs ijzerhandel Stolwerk waar een Fokker vliegtuig staat.

Toch nog langs wegen gereden waar wij niet zo vaak rijden en verder richting Dorst heel veel stoplichten. We passeerden vliegbasis Gilze-Rijen,                                                                                            daarna via een mooi smal straatje naar Hulten en zo weer de oude rijksweg op.

Er weer af om langs landelijke weggetjes verder te rijden, het regende nog steeds maar onze ruitenwissers deden het prima.

Via mooie smalle wegen richting Bavel,  Molenschot hier tuinderijen en boerderijen door de bossen naar Ulvenhout,  Strijbeek.

Onderweg in een gezellig restaurant lekkere cappuccino gedronken weer verder via Klokkenberg Bouvigne en restaurant de Boswachter

Voor Hotel Mastbos en zo verlaten we Breda door Effen en zowaar de zon begint te schijnen en is het gelijk lekker warm.

Dan verder richting Etten-Leur terug naar ’t Strooienhuis  waar we vanmorgen vertrokken waren.

Het was een mooie afwisselende  route die super goed was uitgezet.

Bedankt Alex

 

Groet Irma van Terheijden.

 

 

 

   

.

 

.

 

 

   

.

 

.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

 

 

 

Rit De Smokkelaars route      17 juli 2016 

 

 

 

 

 

   

.

 

.

 

 

   

.

 

.

 

 

 

 

 

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 

 

 

Verslag van de rit van 19 juni  2016  

 

3e zondag in juni VADERDAG en dus BOV-dag.

Met een opkomst van 36 oldtimers, vertrokken we vanuit het Strooienhuis, naar onze tussenstop.

Het weer was, zeker na zaterdag, veelbelovend en de durfallen reden cabrio. Onderweg werd het steeds zonniger en dus beter. De route voerde ons langs bloeiende polders en dijken richting Fijnaart en Dinteloord. De mooiste verrassing was het natuurgebied bij Sluispad Noord, waar een kudde Schotse Hooglanders aan het grazen was. In de waterplas krioelde het van de vogels, zoals de witte reigers en eendjes. Verderop zagen we wilde paarden. De weg slingerde over de Oudlandse Dijk naar Ooltgensplaat. Bert had ons gewaarschuwd voor overstekende ganzen met hun jonge kroost, dus we reden voorzichtig. Gelukkig kwamen we geen waaghalzen tegen.

Bij Ooltgensplaat aangekomen, parkeerden wij onze wagens om ons te gaan verpozen bij Fort Prins Frederik. Na een driekwartier vervolgden we de weg over De Hooidijk, Galathesedijk en Krammerdijk naar Oude Tonge. Via Steenbergen (Philipsdam) arriveerden we in Kruisland om vervolgens door te steken naar Oudenbosch met als eindbestemming onze vertrouwde stek het Strooienhuis. Daar ontstond nog een discussie over een aanduiding in het begin van de route. Maar iedereen had het zonder problemen goed kunnen volgen. Het was weer een mooie BOVVers-dag.

Met dank aan Bert van Osta en Jac Brouwers en hun dames voor het uitzetten van deze rit.

Anky Brouwers

 

 

 

   

.

 

.

 

 

 

 

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 

 

Pinksterweekend 2016

 

 VERTREKDAG 13 mei 2016 PINKSTERWEEKEIND

 

 

        Op vrijdag de 13e  8.00 uur verzamelen bij ons clubhuis t Strooienhuis. Het weer werkt prima mee en het is een stralende dag. Iedereen is dan ook erg uitgelaten en vrolijk we hebben er zin in. Met 27 auto s en 60 personen vertrekken we per groep op weg naar Mettendorf. Om 10,30 u is de eerste koffiestop waar we vrijblijvend kunnen stoppen en  waar de hele club dan  ook gebruik van maakt. Met z’ n allen lekker buiten op het terras genieten van de zon en de mooie omgeving een prachtige locatie midden in de bossen met voldoende parkeergelegenheid voor iedereen. Na zo n uurtje gaan we weer op weg want we hebben nog heel wat k.m /miles voor de boeg dus op naar de volgende stop. Waar iedereen dan ook weer gebruik van maakt maar wat dan ook wel wat stress opleverd bij het personeel met het gevolg dat Sjan Brans met honger terug de auto in moet. Maar s avonds hebben we nog wel dubbel gelegen om Rien Brans z n bolle wangen. Na ongeveer een uurtje gaat de stoet weer vertrekken en de zon schijnt nog volop. Het is een prachtige dag we rijden door verschillende dorpjes met de meest uiteenlopende namen wat dan ook vaak tot lachwekkende situaties leide. We kwamen door Jeuk-Muizen- en Jupille zonder r nog nooit van gehoord of geweest allemaal binnendoor nog niet een keer op de snelweg gewoon prachtig!!! om 15.00 uur is het nog steeds 26 gr en zijn we in Hottom wat wil een mens nog meer genieten dus. Zo rond 16.00 uur rijden we  Bastogne in en het is er een drukte van belang! Geen doorkomen aan na de stop weer verder en het is nog steeds stralend weer. De laatste loodjes en het gaat bij iedereen volgens mij nog prima en nog geen uitval van auto s ons uitzicht is en blijft mooi we krijgen pittige klimmen en afdalingen te verwerken van 10 tot wel 14 % rond 18.30 uur komen we aan in Mettendorf bij hotel Kickert waar met z n allen ons op het  parkeerterrein wurmen en  is het passen en meten maar tenslotte lukt het allemaal (iedereen heeft z n heilige koe graag in de buurt) rond 19.00 uur is iedereen gearriveerd en gaan we om 19.30 uur met z n allen aan tafel waar we een lekker soepje dan frietjes met een heerlijke schnizel met sousje  en groentes met sla en dan nog een heerlijk toetje geserveerd kregen het was een drukte van belang en beregezellig! Iedereen was vol lof over deze rit het hotel en volgens mij ook over het eten ( wij in ieder geval wel) na nog heeeeel wat drankjes en veel gekakel en pijn in de wangen van het lachen  gaan we tenslotte moe maar voldaan onze kamers opzoeken om morgenvroeg vanaf 8.00 uur aan het ontbijt te verschijnen en om 10.00 uur gaat de rit weer beginnen vol verwachting wat de volgende dagen voor ons in petto hebben dit was in ieder geval een zeer geslaagde vrijdag de 13 e met heel veel lof voor de organisatie chapeau !!!voor Pino en Nel Jac en Ciscka

 

 

   

.

 

.

 

 

   

.

 

.

 

 

   

.

 

.

 

 

   

.

 

.

 

 

 

Pinksterweekend  Zaterdag 14 mei.

 

Uitgerust na de mooie rit van gisteren en na een uitgebreid ontbijt, vertrekken wij met ons groepje. Allereerst rijden wij richting het Mullerthal.                                                                                             Wij rijden langs mooie rotspartijen en stoppen bij een over de weg hangende rotsformatie genaamd “ de preekstoel “.  Els en ik hebben samen de moed verzameld en gaan de trappen op naar boven, vanwaar wij een schitterend uitzicht hebben. De auto’s beneden lijken wel Dinky Toys. Hier wist Peter Leijs ons te verleiden om nog hoger te klimmen, vanwaar het uitzicht nog spectaculairder was. Wij vonden het eng, maar het was de moeite waard. Daarna vervolgen wij onze rit en komen langs een waterval.Omdat wij hier toch een eindje moeten lopen en er bij ons wat mensen slecht ter been zijn, slaan wij deze bezienswaardigheid over.  Aangekomen in Larochette is het tijd voor koffie met …… ! Daarna vervolgen wij onze rit naar het kasteel van Beaufort. Hier was het ook zeker waard de ruïne te beklimmen. Schitterend uitzicht ! Hierna besluiten wij naar Echternach te rijden om een terrasje te pakken. Het wordt een grote coupe ijs. Als wij deze verorberd hebben rijden wij terug naar ons hotel.Wij sluiten de dag af met een lekker diner en nog een gezellige avond onder elkaar. Het weer was ons vandaag gunstig gestemd.

Cisca Hack.

 

 

 

   

 

.

 

.

 

 

 

   

 

.

 

.

 

 

 

   

 

.

 

.

 

   

.

 

.

 

 

   

.

 

.

 

 

 

Verslag zondag 15 mei 2016.

 

Vandaag wakker geworden van een stel vroege Duitsers die de mooie auto's aan het bewonderen waren, het was dacht ik zo rond de klok van 6 uur, en dat op zondagmorgen, pffffffffffff. Ik kon de slaap niet meer vatten omdat er steeds weer mensen de trap af kwamen stommelen en buiten gezellig stonden te keuvelen, maar ja, je hebt vroege vogels en je hebt de ik draai me nog ff om mensen. Het was deze morgen erg frisjes, maar droog en dat is toch wel een stuk fijner om te rijden. We vertrokken met onze voltallige groep, een Daimler, een Jaguar MK II, een Jaguar cabrio en ons uit de toon vallende Spark, maar ja, we reden dan ook keurig achteraan. Na 5 minuten de eerste stop van ca 20 minuten, tanken en sommige wilde nog koffie, alhoewel we net van tafel kwamen bleek de daar genuttigde koffie blijkbaar niet voldoende geweest om de concentratie 100% te krijgen. Onder aanvoering van de familie Brans, met Rien achter het stuur en Corné als navigator werd de toch hervat, en kwamen we langs schitterende vergezichten, het mooie kasteel van Vianden en door pittoreske dorpjes. De uitzetters van de rit hebben een werkelijk wonderschone route uitgezet. We kwamen zelfs door een dorpje met de naam Obergeben, kon niet toepasselijker met de rit naar het oorlogsmuseum in Diekirch. Waar ze niet allemaal aan denken he,  zo'n organisatie.

De rit verliep voorspoedig totdat we op een driebaansweg kwamen, we stonden zo goed als stil, en Caroline dacht, och zal wel een tractor zijn. Toen we door een lange bocht reden zagen we tot onze grote hilariteit het kleine Fiatje uit 1951 de stoet aanvoeren, hij pufte en stotterde de berg omhoog, geweldig gezicht, en niemand die ongeduldig werd, gewoon keurig het bergje omhoog met zijn allen en weer verder. Helaas moest dit wonderschone autootje iets later afhaken met pech. Wat geloof ik het enige pechgeval was van dit weekend, en dat met schitterende auto's die soms wel een leeftijd hadden van 80 jaar!!!! 

Aangekomen bij de parkeerplaats in Diekirch, waar we nog een wandeling voor de boeg hadden van zo'n 20 minuten en we nog een soort baileybrug voor voetgangers moesten trotseren, gewoon helemaal in de stijl van de dag.

Het oorlogsmuseum was echt een bezoekje waard, prachtig ingericht en zeer goed gedocumenteerd de mannen hebben het museum uitgebreid bekeken, de dames waren al snel weer beneden. Peter had niks met de tweede wereldoorlog, en was toch steeds meer geïnteresseerd in het hoe en wat van deze verschrikkelijke jaren. Na het bezoek van het oorlogsmuseum gingen we op weg naar het automuseum, alwaar wij helaas niet binnen mochten met onze hond, ja, dan wij ook niet, dus gingen we op zoek naar een lekker warm restaurantje. Na een half uurtje kwam de rest van de groep en die konden nog net meemaken hoe de Mercedes F1 mannen elkaar van de weg reden, een gejuich ging op in het ondertussen geheel Hollands café. Naar later bleek was dit een historische race voor Nederland, want Max Verstappen stond uiteindelijk op het hoogste treetje.

Na een interessante dag werd de toch huiswaarts aangevangen, weer langs en over de mooiste weggetjes, gewoon weg prachtig. Aangekomen in het hotel vroeg Margreth wie er gewonnen had, wij, Max Verstappen, Oooooooooh, dan zet ik de tv ff aan, kunnen we herhaling zien, ach ja, hahahahaha, dit was natuurlijk de tv van het hotel en niet die van programma gemist. Oh zei Margreth, dan kijken we straks wel Studio Sport, ja, ook die zenden ze niet uit in de Eifel.

Na een heerlijk diner en wat filmpjes op het randje van Sjan op tafel en de nodige Bitburgers werd de weg naar de slaapkamers weer opgezocht, waar we al snel in slaap vielen.

Bij dezen wil ik onze groep bedanken voor de leuke en gezellige sfeer ondanks dat het begin wat stroef was, en dan de organisatie voor de super organisatie.

Tot de volgende keer.

 

Bert Chevy

 

 

   

.

 

.

 

 

   

.

 

.

 

   

.

 

.

 

   

.

 

.

 

 

 

 

Pinksterweekend, Maandag 16 mei 2016

Duitsland, Luxemburg

 

Met donkere wolken en regenachtig weer zijn we vertrokken vanuit Mettendorf richting Nederland. Tijdens de terugtocht kwam toch de zon af en toe om de gele koolzaadvelden extra op te vrolijken, een prachtig gezicht. De koffiestop was in Bastogne gepland. Dat we inmiddels afgericht waren was duidelijk. Nel vond dat het tijd was om te gaan en klapte daarbij in haar handen en in één seconde stond 11 man op, knap van ons! We gingen weer verder met onze terugtocht door schitterende heuvels en een prachtig uitzicht waarbij het weer ons goed gezind was. Het was een voorspoedige reis al misten we wel ons kleintje uit de groep die we noodgedwongen achter moesten laten door pech in Diekirch op zondag. Het kleintje had teveel aan moeten poten om de grote jongens bij te houden dus eigenzinnig als hij was stopte hij er mee. Na enige uren in de auto gezeten te hebben wilden we eigenlijk wel weer eens rekken en strekken maar dat was niet zo eenvoudig als het leek, we kwamen niet echt wat tegen wat betreft parking en gelegenheid. In Hoeselt leek het er op en vonden we een parkeerplaats voor bezoekers van een uitvaartcentrum en cafeetje nabij. Na hier wat genuttigd te hebben weer op weg richting Moergestel waar we een afscheids etentje hadden bij het Draaiboompje. Na het lekkere eten en drinken was iedereen moe en voldaan en ging ieder zijn eigen weg. We hebben heerlijke dagen gehad met mooie ritten, een goed hotel, heerlijk eten en goed gezelschap. Pino en Nel, Jac en Ciska, knap gedaan en bedankt voor deze mooie dagen.

Groetjes, Loes van Oosten

 

 

   

.

 

.

 

 

 

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 

 

Extra Pinksterweekend verslag van Diana en Wim in 't Veld 

 

 

 Verslag Pinksterweekeind 2016 naar Mettendorf 

 

 

.

 

 

 

 

Vrijdag 13 mei, een geluksdag!

 

Heel vroeg gaat vrijdagochtend de wekker. Het is om 08.00 uur verzamelen bij het Stooien’huus. Gelukkig is daar de koffie klaar en maken we ons op om 300 kilometer te gaan rijden. Wij rijden met Ton en Annie en Adrie en Geke. Ton heeft de route in zijn tommie gezet, dus we hoeven ons he-le-maal geen zorgen te maken. Gelukkig, dan kunnen de bijrijders nog even een tukje doen. In Turnhout worden we ingehaald door een indrukwekkende sportauto, een mini met een hele zware uitlaat, die op dit uur al beïnvloed is door de Jumbo-reclame met Max Verstappen. Tjonge, tjonge. Na een lekker, vlot lopend eerste deel komen we aan bij de koffiestop. Mooi restaurant, lekkere koffie en appeltaart. Geheel aangesterkt vervolgen we onze weg. De natuur is gewoon prachtig, langzaamaan lopen bomen, bloemen en struiken uit. Leuke huizen ook. Een deel van de romantische route gereden, waarvan het eerste stuk wegdek nu niet echt uitnodigd om te minnekozen, met een beetje pech heb je een tand door de lip. Maar, het wordt al snel beter en oh, wat een prachtig stuk van de route. Niet in het routeboek opgenomen, maar wel gevonden, een groot terras waar we eerst eens even gaan eten. Allen de croque-madam genomen, wel zo makkelijk voor de kok. Een biertje en een wijntje erbij, mooi weer, genieten maar. Daarna, de helse machines weer starten en verder. Het landschap is erg gevarieerd, van mooie bossen tot uitgestrekte velden. Veel kalfjes en veulens gezien, die dan nog zo lekker onstabiel op de benen staan. Na al dat rijden wordt het ook tijd om de auto de fles te geven. Dan zeggen ze wel in de Opel-reclame dat Duitsers geen grappen maken, maar onze portemonnee moet hier toch wel om glimlachen.

 

.

 

 

 

Voor we richting hotel rijden, nog even de tommie van Ton bekeken. Het is niet ver meer, dus gaan we nog een keer pauzeren. Anders komen we zo vroeg aan, ahum. De auto’s krijgen hun portie aandacht van een aantal motorrijders en wij kijken ook naar hun machines, ook mooi. Het weer laat van zich spreken, het wordt een beetje nattig, dus hup, we gaan verder. In Mettendorf aangekomen krijgt een ieder z’n sleutel en gaan we naar de kamer. Beetje uitpakken en zo en dan weer naar beneden. Het kloppend hart van het hotel staat los van het appartement-gedeelte, heeft een leuk terras en daar gaan we wat drinken, sigaretje roken en nagenieten.  Het eten wordt opgediend in een grote zaal, waar we ook zullen ontbijten, maar zover zijn we nog lang niet. We krijgen een stevige bouillonsoep met pasta, een schnitzel met frietjes, sla en groente, en een toetje. Ik weet niet wat het toetje was, ik eet eigenlijk zelden een toetje, maar een ieder zat er lekker van te genieten.

Nog een poosje nagepraat en naar bed

 

 

 

 

.

 

 

Zaterdag 14 mei                       

 

Goed geslapen, lekker gedouched, en op naar het ontbijt. Verse broodjes, roggebrood, kaas, vleeswaren, koffie, thee, diverse vruchtensappen, yoghurt, kwark en zulke verse eieren dat je de kip nog kon horen kakelen. Op het gemak ontbeten, de rit van de dag doorgenomen, en weer op weg. Iets gaat er na een paar kilometer niet goed, maar Nel loodst haar schapen weer de goede route op. Een indrukwekkende rit, grote rotsformaties, veel bossen, verrassende dorpen, oud-en nieuwbouw staan gezellig bij elkaar in bijzondere kleuren. Wat er dan gebeurt, weet ik nog niet, maar we rijden ineens heel erg anders.

Eerst maar eens een koffie-gebeuren opzoeken. We belanden in een hotel en krijgen koffie in zulke grote koppen dat we er wel even zoet mee zijn. Er zitten bijzondere suikerzakjes bij, met de afbeeldingen van hoofden in inheemse stijl. Ik heb geprobeerd er een foto’tje van te maken, maar de foto is onduidelijk. Wel een foto van ons idee van “drie op een rij”.

 

 

.

 

 

Vort maar weer, op jacht naar de “preekstoelrots”. En al had kostte het wat extra kilometers, we hebben ‘m gevonden.

Ook het kasteel hebben we gezien, helaas geen foto, en daarna op zoek naar de route. Ook dat is in orde gekomen, Ton heeft tommie uitgezet en met Geke aan het hoofd van de colonne waren we weer back at the track. Inmiddels lieten onze magen weten dat ze de nodige aandacht wilde hebben en daar konden we geen nee tegen zeggen.

Inmiddels waren we in Larochette aangekomen, een parkeerplaats opgezocht en een restaurant opgezocht. En wat staat daar op de lunchkaart? Een strammermax. Ja hoor, 4 maal strammermax, 1 soepje en een omelet met champignons. We werden bediend door een bijzonder jolige ober, dat maakte de wachttijd een beetje goed, maar …….. toen kwam het eten. Het was even stil. We zijn een aantal jaren geleden al eens met Nel en Pino op pad geweest en hebben bij het Marklin-museum ook een strammermax op. Er moest een tafel bijgedekt worden, anders konden niet alle borden op tafel. Dat was nu wel even anders. 1 Ei van een mini-kip op 2 boterhammetjes, Geke had niet eens een broodje bij haar omelet en wat voor soep ik had? Geen idee, de kleur was vaag en de smaak ook. Niet getreurd, de magen zijn even stil en er is nog meer te doen. Weer op weg. Nog een keer het kasteel gezien! We waren allemaal best een beetje moe, dus in 1 ruk naar het hotel.

s’Avonds weer prima gegeten, aspergesoep, aardappels, een groente- garnituur en volgens mijn tafelgenoten rollade.

De rest van de avond genoeglijk doorgebracht, en weer naar bed.

 

 

Zondag 15 mei, Diekirch

 

Vandaag gaan we naar Diekirch. Eerst maar eens stevig gegeten en de tactiek van de dag uitgezet. De tommie blijft uit en we gaan op de letter van het routeboek rijden. Dat blijkt heeeeel goed te werken! Helaas, de benjamin van de old-timers houdt het voor gezien. Hulp is onderweg en een ieder kan z’n weg vervolgen. Een koffiestop in een bikers-café levert een mooi plaatje op. Enkele hele snelle Audi’s zoeven voorbij, er tussenin een dikke Lambo, zo dan. Ook lekker een ritje aan het maken. Deze route levert weer hele mooie plaatjes op, ik zag zelfs een rots als een indianentooi. In Diekirch aangekomen, zetten we eerst koers naar het automuseum. De foto’s spreken voor zich, klein museum, erg apart.

 

 

 

   

.

 

.

 

 

   

.

 

.

 

 

 

Dan zetten we koers naar het oorlogsmuseum. Daar wordt ik altijd erg stil van. Dit museum is erg gedetailleerd opgezet, met natuurlijk de grote voertuigen, uniformen, geschut, een veldkeuken en veldhospitaal, maar ook brieven, kaarten, gedroogd voedsel, sokken, brillen, gewoon teveel om op te noemen. Ik kan daar best een heel weekeind doorbrengen en ik ga zeker terug als we weer eens een weekje naar onze caravan gaan. Enkele foto’s:

 

  

   

.

 

.

 

 

Buiten wacht de rest van ons ploegje en we gaan op pad om wat te gaan eten. Zoeken, er zijn veel restaurants dicht en die open zijn zitten bomvol. We komen terecht in een klein eettentje, wat donker en somber, maar de sfeer is goed en de menu’s ook. Niet onbelangrijk, er hangt een tv aan de muur! Netjes aan de uitbater gevraagd of deze aan mocht voor de Grand Prix en ja hoor, hij gaat ijverig aan de gang om RTL te vinden. Mooi, zijn we op tijd om de start te zien. Nou ga ik geen race-verslag schrijven, het was de bedoeling alleen naar de start te kijken en te eten. Echt, meer niet. Maar ja, dan gebeurt er ineens zoveel dat we de hele race hebben uitgekeken, mooi Max, goed gedaan. Zelfs de Duitse commentatoren vierden een feestje. De rit terug naar het hotel was dat het onderwerp van gesprek, terwijl de omgeving zeker de moeite waard was! Eenmaal in het hotel aangekomen eerst maar eens bijkomen. Telefoons werden tevoorschijn gehaald, ha, ha, weer geen bereik. Dat was erg opvallend, bijna niemand had bereik en er waren zelfs telefoons die helemaal niets meer deden. Dit “probleem” duurde al het hele weekeind, niemand die er een verklaring voor had, maar jammer dan, dan maar op de ouderwetse manier met elkaar converseren, net zo gezellig.

En dan zijn we toe aan ons laatste etentje in het hotel, een vermicellisoep, kipfilet met ananas, kroketjes en een groente-garnituur, een ijsschotel toe.

Jasses, wat is het weer snel gegaan, zo’n weekeind is om voor je het weet.

Vast wat spulletjes ingepakt, nog gezellig met elkaar wat gedronken en naar bed.

 

 

 

Maandag 16 mei, op jacht naar

 

  

de laatste grote stop van dit weekeind en de afsluiting. Eerst nog lekker binnendoor gereden, een verschrikte ree laat ons nog even afremmen, voordat hij/zij verdwijnt in de bossen. Daarna is het veel “provinciale weg” en kan ik op m’n gemak het weekeind overdenken. Ik heb zoveel gezien en ervaren, alles moet even bezinken. We hebben het echt goed gehad, met elkaar, de mooie ritten, het hotel, het eten. Kortom:

-       Dorpjes, waar de tijd lijkt stil te staan

-       Prachtige uitzichten, veel bloeiende koolzaadvelden

-       Een plezierige kassa-dame, die verteld maar naar Nederland te gaan op vakantie, alle Nederlanders crossen toch rond in haar woonomgeving

-       De mierenhoop-drukte in Bastogne, daar is echt niets veranderd

-       Een hele chagrijnige serveerster, pas als Ton met zijn smile en geld naar haar toe gaat, kan er een lachje van af.

-       Een wegwijzer-bord, dat ineens weg is

-       Het bikers-café richting Diekirch, waar ook wij welkom waren

-       De geschilderde, vervaagde reclame’s op de buitenmuren van oude huizen

-       Max, die zijn eerste grand-prix wint en wij een glas krijgen van de barman, die duidelijk moet lachen om ons enthousiasme

-       Het grote verschil als je de grens met België overgaat, het lijkt ineens schoner, verzorgder, vriendelijker qua natuur, maar ook woester met alle rotspartijen

-       Slappe lach, waar ik de volgende ochtend spierpijn van had

-       De inzet van Ciska en Jac, Nel en Pino

-       De zenuwen op zondagmiddag, er was een bedank-mandje voor Ciska, Jac, Nel en Pino gemaakt, en ik hoopte maar dat ze er nog niet waren, dan konden wij            mooi het mandje ongezien naar beneden brengen.

-       Dat is gelukt!

 

Het zijn weekenden om te herinneren. Ik heb er al een paar meegemaakt, maar ze blijven bijzonder, althans voor mij.

 

Na het buffet, een goede afsluiter van het weekeind, gaan we richting huis. De volgende dag begint het gewone leven weer.

 

We zijn echt BOVVER’s!

 

 

 

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 

 

 

 

 

Rit Alblasserwaard 

 

 

Verslag van de rit April 2016.

 

Volgens onze B.O.V. nieuwsbrief zou de rit door de Alblasserwaard, de Krimpernerwaard en de Lopikerwaard gaan.

en zou bijzonder mooi zijn, nu dat is niets teveel gezegd, het was daar ook prachtig.

We vertrokken bij Autogrill Meerkerk met 37 auto,s ,een klein zonnetje soms overgoten met wat dreigende donkere wolken.

We reden richting Ameide waar het gelijk landelijk werd. Toerend langs slootjes en weide met aan de kanten de opmerkelijk knotwilgen.

Dan richting Noordeloos, ook hier kwam men ogen tekort, veel oude boerderijen, huizen die prachtig gerestaureerd

waren, omgeven door weiden en sloten. Om bij je huis te komen moest je over een bruggetje, wat is dat leuk.

Daarna kwamen we bij rivier de Lek om met de pond een oversteek te maken richting Schoonhoven (ook zo mooi).

We reden langs de Lek op weg naar zorgboerderij “de Hoekse Sluis” voor de koffiestop.

We vervolgden de weg naar Lekkerland via vele watertjes richting Stolwijk.

Wat hier opviel was het ouderwetse elektrisch bovennet wat ook niet anders kon door het water aan beide zijde van de weg.

Ook hier weer mooie huizen met die aparte daken van riet of pannen.

Via Haasdrecht, Oude Water, Montfoort, IJselstein en andere leuke plaatsen reden we de zendmast van Lopik voorbij

(nog nooit van zo dichtbij gezien). Via de Lekdijk over de brug op weg naar het eindpunt, de Autogrill, waar we nog gezellig hebben zitten nakaarten.

Zelfs het weer had nog veel meegewerkt want het zonnetje had zich menigmaal laten zien.

 

Dank je wel Ria,  Emmie,  Nel voor deze prachtige rit. HET WAS GENIETEN!!

 

Jenny van de Goorbergh.

 

 

   

.

 

.

 

 

   

.

 

.

 

 

   

.

 

.

 

 

   

.

 

.

 

 

   

 

.

 

.

 

 

 

 

 

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx 

 

Openingsrit 20 Maart.

 

 

 

 

Derde zondag van de maand, BOV zondag noemen wij dat.

De start van het nieuwe seizoen, met wederom een grote opkomst, 37 oldtimers stonden er op de parkeerplaats bij ’t Strooien Huis. Het weer kon eigenlijk een beetje beter maar dat mocht de pret niet drukken, we hadden er zin in. Iets anders dan vooraf gaande jaren werd de rit in tweeën gedeeld. Het eerste gedeelte van ongeveer anderhalf uur ging richting Zevenbergen en Fijnaart.  Nog even de gedachte om bij Frans Bauer langs te gaan maar die zal toch wel ergens in het land een mupke aan het zingen zijn, dus laten we maar verder rijden over de dijken en genieten van het mooie landschap. Via Standaardbuiten, richting Etten-Leur weer terug naar ’t Strooien huis waar we een lekkere kop soep en broodjes nuttigden. Na de lunch kwam Pastoor Michael Prasing met in zijn kielzog  misdienaar J. Brouwers om onze oldmobiles te zegenen waarbij hij toch een tandje bij moest zetten want Meneer Pastoor had om half twee nog een doop plechtigheid waar hij uiteraard niet te laat kon komen. De misdienaar had moeite om Meneer Pastoor bij te houden, maar alle auto’s zijn gezegend  voor 2016. We gingen verder met het tweede gedeelte van deze openingsrit richting St. Willebrord naar Ruchpen, verder naar Essen in België. In Wildert bij de bakkersmolen hebben we nog een stop gemaakt en zijn daarna  terug naar Nederland via Nispen weer in Hoeven terecht gekomen  waar we op het thuishonk  nog een afzakkertje hebben genomen.

René en Annelies Kuystermans, Jac en Anky Brouwers bedankt voor deze goed geoliede rit.

Groetjes, Loes van Oosten.

 

 

 

   

.

 

.

 

 

 

 

   

.

 

.

 

   

.

 

.

 

   

.

 

.

 

 

   

.

 

.

 

   

.

 

.

Top